Wat nou als…

Er speelt al een paar weken een vraag door mijn hoofd, waar ik maar geen antwoord op vind. En het lijkt er ook op dat niemand zich de vraag stelt, of hardop durft te stellen. Morgen, na Parijs-Roubaix eindigt de carrière van Tom Boonen. Gods geschenk aan Vlaanderen en God voor velen.

De vraag die ik mezelf al weken stel is:

“Wat nou als Parijs-Roubaix morgen een domper wordt voor Boonen?”

Of, misschien nog wel erger, wat als Parijs-Roubaix 2017 een showrace wordt in het teken van het afscheid van Boonen? Wat nou als het hele peloton Tom die 5e kassei (en daarmee het record aantal overwinningen) gunt. Wat is de 5e kassei dan waard?

Misschien is mijn vraag onterecht en misschien ben ik wel naïef of negatief. Maar ik denk oprecht dat als Boonen morgen wint, het geen heroïsche zege zal zijn. Dan zal er door velen nog lang nagepraat worden over de manier waarop dat gegaan is. Stel je voor dan Hayman, Van Avermaet en Boonen samen de piste in Roubaix binnenrijden. Ze rijden nog een ronde vol door en dan volgt de sprint. Een sprint voor winst in de mooiste koers op aarde. Gaan ze dan alle drie vol voor de winst? Wielrennen is wielrennen en wielrennen is kermis. En in deze kermis kan de koers worden gekocht of verkocht. Vroeger. Maar ook vandaag nog. Ook morgen. Ik zeg niet dat Boonen morgen niet zou kunnen winnen, ik vraag me alleen af wat het waard zou zijn.

De tegenkant: Wat nou als zijn ketting er morgen weer afloopt, net als vorige week in zijn Ronde en hij niet tijdig een andere fiets krijgt. Wacht dan het peloton op hem, omdat hij minstens moet meedoen in de finale? Of eindigt de carrière van Boonen dan in de ploegleiderswagen?

Parijs-Roubaix 2017 lijkt te zijn gevangen in een wurggreep en alleen maar om Tom Boonen te draaien. En stiekum hoop ik heel hard dat alle andere favorieten morgen voor eigen winst gaan, zonder ontzag voor de carrière van Boonen. Maar dat denk ik natuurlijk alleen maar. Het zou niet verstandig zijn om dat hardop te roepen.