Kamu’s gravelrit

Het is zondagmorgen. Gisteravond heb ik het niet te laat gemaakt, want vanmorgen ga ik een gravelrit rijden. Voor wie het nog niet heeft ontdekt, gravel riding is een beetje het midden tussen wielrennen en cyclocross. Met het offroad rijden van cyclocross, maar met het heerlijke avontuurlijke gevoel van verdwalen van wielrennen. Bij gravel riding rij je stukken over de weg en over onverharde paden. Veelal boerenpaden, die je op de meest prachtige plekken brengen en je een heel andere kijk geven op je omgeving. Veel gravel riders rijden met band breedtes vanaf 30mm, vanwege de onverharde paden, maar veel ritten zijn op 28mm ook goed te doen als het niet te nat is.

gravelrtit breda route


Vandaag vertrekt mijn route met een heerlijk kopje koffie in Prinsenbeek. Hier vertrekt mijn route die je meeneemt naar de zuidelijke kant van Breda naar België.
Ik fiets door het Liesbos, het voormalige jachtbos van de Nassaus naar Lies. Daarna gaat het tussen de weilanden door richting Effen. Gravelpaden (steenslag), asfalt, zandwegen en kasseien wisselen elkaar regelmatig af.
Vaak draai ik wegen in, waarvan ik nooit zou hebben gedacht dat die überhaupt ergens naartoe leiden. Maar telkens geeft mij Garmin aan dat het de juiste weg is. Na ieder bocht wacht weer een nieuw prachtig uitzicht, een geweldig bos of een heerlijke weg om te fietsen. Ik voel me als een kind dat nieuwe dingen ontdekt.

“Een toerist in mijn eigen achtertuin. “

Ik ken deze omgeving tussen Effen en Zundert als mijn broekzak, maar deze wegen geven me een hele andere kijk op de omgeving.

Als ik weer bij een asfaltweg kom, bevind ik me op de weg van Zundert naar Meer opdraai weet ik ineens weer waar ik ben. Ik fiets richting Meer, langs de kippenslachterij. Het geeft me energie. Ik snap volledig waarom steeds meer mensen gaan gravelriden. Ik ga maar eens kijken wat de maximale bandbreedte voor mijn racefiets is. In mijn hoofd bedenk ik al hoe die fiets eruit moet zien.

gravelrit breda


Vlak na de slachterij moet ik ineens vol in mijn ankers. ‘Uit koers’ geeft mijn Garmin aan. Ik zie op mijn kaartje dat ik inderdaad ergens een afslag gemist heb, maar pas als ik recht tegenover het pad sta, zie ik waar ik erin had gemoeten. Het blijkt een prachtig pad te zijn dat me langs een kasteeltje, door de weilanden heen, België in voert. Onverharde paden brengen me richting De Mosten, een zwemplas waar het heerlijk toeven is en ik met een kop koffie even lekker kan bijtanken.


Ik besluit dat het ver genoeg is geweest en rij geasfalteerd via Meerseldreef en de kasseienstrook bij Galder weer terug naar Breda. Wat een heerlijke dag.