Breda – Willemstad

Om iets over negen staat Alex voor de deur. Het is zondagmorgen.

Hij klopt aan, want onze bel doet het niet. Iets met nieuwe batterijen en een ‘oh ja erlebnis’ elke keer als iemand op het raam klopt. Ik doe de deur voor hem open. ‘Wil je nog koffie?’, vraag ik. Maar we slaan de koffie over en gaan meteen op pad. Ik ren de trap op om mijn vrouw een kus te geven en geef mijn zoon een kus, die zondagmorgen televisie zit te kijken. Gouden regel in dit huis. Ga nooit weg zonder gedag te zeggen. Hoe boos je ook bent, hoeveel haast je ook hebt, nooit weg zonder gedag te zeggen.
Dan loop ik de tuin in, doe de deur op slot en pak mijn fiets. Nieuwe trappers. Ik heb nieuwe trappers gekocht omdat de vorige echt versleten waren. Ze blinken in de ochtendzon.
Het was gisteren overigens geen sinecure om de oude trappers eraf te krijgen. Alleen met een steeksleutel met een hefboom van een meter en mijn trappers met een spanbandje aan mijn frame kwamen ze los.
Maar nu heb ik nieuwe trappers en ze zien er prachtig uit. Ik rij een klein stukje naar Alex, die inmiddels zijn fiets uit de auto heeft gehaald en zijn fietsschoenen aantrekt.
Heel even vraag ik me af of ik niet te luchtig gekleed ben in mijn wielershirt met armstukken, maar ik waag het erop.
We vertrekken en in een rustig tempo rijden we het dorp uit. Destination, Willemstad. Eenmaal buiten het dorp, langs het huis van Pierre van Hooijdonk geven we een beetje gas en voeren het tempo op naar 28, 29 per uur. Lekker rustig aan, de wind is gunstig en waait stevig door. We slaan linksaf naar Zevenbergen. Van Zevenbergen gaat het naar Klundert. We praten over van alles, maar vooral over fietsen. Is Saga een terechte wereldkampioen, hoe hadden de Belgen het spelletje beter kunnen spelen tijdens het WK en materiaalkeuze. Onvermijdelijk komt het onderwerp langs. Bandenkeuze. En terwijl ik Alex vertel over mijn bandenkeuze, gebeurt precies waar ik bang voor ben tijdens dit soort gesprekken.

Lek
We stoppen. Spreken ons ongeloof uit. Dat ik nu, in mijn verhaal over banden, lek rij.

Net voor het bordje Klundert en met uitzicht op de schans wissel ik mijn achterbandje. Alex vist een klein, maar gemeen scherp stukje glas uit mijn buitenband. Snel oppompen en verder. Het busje gas is een uitkomst. Geen gedoe met pompjes en half zachte banden meer, gewoon snel weer een keiharde band.
We rijden Klundert in. Een prachtig oud-Hollands dorpje midden in de polder. Een oude schanswal rond de kern. In het dorp prachtige oude gebouwen en mooie straatjes. Rechtdoor, links langs de kerk en dan rechtsaf langs het woonwagenpark, de polder in. Flandrien
Een lange, rechte weg ligt voor ons. Het einde is de horizon. De wind is gunstig. We rijden hard en hebben nog adem over om te praten. Aan het einde draaien we linksaf de dijk op. Weer een lang recht eind.

‘Dit doet me wel aan Zeeuws-Vlaanderen denken’,

hoor ik Alex naast me zeggen. Zijn thuisland. En het land waar mijn grootouders ook vandaan komen. Het land van vlakke polders, klei, dijken en water.
We komen door dijkdorpjes als Tonnekreek en Bovensluis. En dan rijden we Willemstad binnen. We staan op tijd, Alex wil op tijd terug zijn, maar we besluiten toch om nog even naar het havenhoofd te fietsen. Daar aangekomen staan we allebei te genieten van de koude wind, die over het water komt. We eten wat.
Een familie staat op het havenhoofd een schip op te wachten. Als het schip aankomt, horen van een van hen dat ze met zijn drieën een zeereis hebben gemaakt naar de achterkant van Schotland en terug. Een reis van een week. Ze hebben een storm met windkracht 9 gehad onderweg. Wat een geweldig avontuur moet dat zijn geweest.
Als het schip de haven in vaart, gaan wij weer rijden. Wind tegen. We rijden de rechte wegen in de polder in. Kop over kop rijden we toch gemakkelijk 30 km per uur. We gaan als een speer en rijden snel weer naar huis.
Afdouchen en snel naar het nieuwe huis van mijn schoonzusje gaan kijken.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.